**مي خواستم اين نوشته را دوم خرداد روی وبلاگ بگذارم، اما به اين فكر مي كردم كه اين پست خيلي عاشقانه از آب در آمده، تا عاقلانه. بنا نداشتم در نوشته هايي كه به نوعي سياسي است، حكم دل بر عقل غلبه كند. اما نشد. من نمی گویم، باباطاهر می گوید:
ز دل مهر تو اي مه رفتني نيست غم عشقت به هر كس گفتني نيست
و ليكن شعله ي مهر و محبت ميان مردمان بنهفتني نيست
تقديم به آنهايي كه او را دوست داشتند، و با عذر خواهي از آنهايي كه او را به هر دليلي دوست نداشتند.
خیلی دور
روز بيست و سوم ارديبهشت 1376، آيت الله خامنه اي طي سخناني با اشاره به برخي اظهارت مبني بر اينکه رهبري در موضوع انتخابات رياست جمهوري به هيچ يک از نامزدها نظري ندارد، اعلام کرد: "مگر مي شود به کسي نظر نداشت؟ من گمان نمي کنم کسي به قدر من، اين آقايان نامزدها را بشناسد. من برخي را از دوران مبارزه و برخي ديگر را از آغاز پيروزي انقلاب مي شناسم، بنابراين انتخاب اصلح امري طبيعي است."
آيت الله مهدوي کني دبير کل جامعه روحانيت مبارز تهران: " بايد هشدار دهم ولايت علي بن ابي طالب در خطر است. انقلاب و روحانيت در خطر است. چنان چه آقاي ناطق نوري رئيس جمهور شوند اين نغمه هاي شوم خاموش خواهد شد... ما حدس مي زنيم نظر مقام معظم رهبري به آقاي ناطق نوري است."
آيت الله حائري شيرازي نماينده ولي فقيه در استان فارس: "بالاخره کساني که به بني صدر به دليل سيادت و به دليل فرزندي آيت الله بني صدر عالم برجسته همدان و به دليل مدرک دکتراي او و به دليل بيان شيوا و قلم هنرمندانه او و يا به دليل قيافه نمکين و لبخند مليح او و يا خوش نيت بودن او و برازندگي او راي داده بودند و روحانيت و رجايي را فاقد اين همه کمالات مي ديدند وقتي به اشتباه خود پي بردند که شهيد بهشتي در خون مي غلطيد و بني صدر در خانه پنهان شده بود."
حاج منصور ارضي: "فريب رنگ عمامه را نخوريد"
اِستاده ام چو شمع...
به تایید آراء مردم، او ۸ سال رییس جمهوری ما شد. ۸ سالی که خوب یا بد، به یاد و خاطره ی همه پیوست. بخشی از جهان ما را ساخت. و تاریخ شد.
[براي ديدن اين كليپ روي آن Right Click کنید و گزینه Play را انتخاب کنید]
خیلی نزدیک
خاتمي در مراسم سلام خاتمي(به مناسبت پايان دوره رياست جمهوري): «آنچه در این سال ها گفته شد، براي كسي بود كه شايستگي اين بزرگواري را نداشت. قطرهاي كوچك بود در درياي موج خيز عظمت يك ملت تاريخساز، كه در آينده نيز افتخارات بزرگي خواهد داشت.»
بخش هایی از "نامه ای به فردا" از محمد خاتمی:
** اینک به شما عزیزان مخاطب نامه خود می گویم: تأمل کنید که اگر رفتار حکومت در بسیاری از موارد متأثّر از تاریخ استبداد زده ماست، همین حکم در مورد منتقد و روشنفکر و اپوزیسیون ما هم صادق است، هرچند سهم و دایره اثرشان یکسان نبوده و نخواهد بود.
** این پندار غلط را که حاصل یک بیماری تاریخی است از ذهن خود بزداییم که: برای رهایی باید منتظر قهرمان بود. قهرمان شمایید و مسؤولانی شایسته شمایند که خواست شما را درک و در جهت آن حرکت کنند. کلام بلند خداوند جلّ وعلی را از یاد نبریم که : « خداوند سرنوشت هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد مگر که آن قوم، جان خود را دگرگون کند » صحنه شگفت انگیزی را که اندیشه و دست هنرمند آلمانی، "برشت" آفریده است همواره در نظر داشته باشید که : چون گالیله در برابر کلیسای متعصّب و سخت گیر مجبور شد از نظریه علمی خود توبه کند، پاره ای از شاگردان پرحرارت او پرخاشگرانه بر استاد نکته گرفتند که: «وای بر قومی که قهرمان آن تو باشی» و گالیله به کمال خونسردی پاسخ داد که : «وای به قومی که نیاز به قهرمان داشته باشد» ...
دوباره می سازمت
من نیازی به نوشتن برای او نمی بینم. دلم پر است، اما وقتی او سکوت می کند، من نیز سکوت خواهم کرد. هر سخنی، گفتنی نیست. شاید شعله ای است. شاید هوس قماری دیگر است. هر چه هست، پیش خودم می ماند. تا مردی از خویش برون آید، تا فردا...
" ایام عزّت مستدام"
رامبراند نوشته:
خودمان می دانیم و خدامان می داند که همگی آرزوی از بین رفتن فقر و فساد و تبعیض را داریم. اما آیا راهش این است؟ فتامل.
کاریکاتور هایش را دوست داشتم. ماجراهای آقای "کا" را در مجله توانا دنبال می کردم. خوشم می آمد از سادگی کارهایش. در گل آقا دیده بودمش. جوان ساده ای است. و دوست داشتنی. او ناخواسته وارد معرکه ای شده است که اصلا از جنس او نیست. شک ندارم.
خواندن این لینک چنان بر سر شوقم آورد که یک پست را به این فقیه نو اندیش تقدیم می کنم. ارزش این را دارد که برای رای دادن به او تا زادگاه احمدی نژاد بروم. البته از پیش پیداست که ایشان صلاحیت ندارد، مثل همه کسانی که جور دیگری فکر می کنند.
زین کهنه خدایی که تو را هست، دلم خَست هر لحظه مرا تازه خدای دگری هست